| تبليغات | X |
تالار هنر "تهلار هۆنهر "
نوشته ام به خط زر بر در تالار هنر-/-که اهل ذوق و خردند قافله سالار هنر
|
|
|
نوسراو له ڕووژی دوشنبه هفدهم آبان 1389 توسط حبیب اله جلیلیان
|
سڵام خوهش هاتینه.سهوزم کردینه.نۊور وه پادانهو . ئێرهنگه گ ئێ کهلاوهێ دڵتهنگیهیلمه ڕووشنهو کردینه دڵنێام بکهن گ یه ئاخر جاردان نیه و ههمیش تیهینهو. ههگ هاتینیش ناکووکیهیلم وه پریازهێگا وه دهساوێز ئڕام بارن. ڕهخنه و نهقدهیلدان چراخ ڕووشن ڕێ ڕهوهنمه. ههناێ لهێره چین خودا وه دیار سهردانهو. بۊوچگدان حهبیب جهلیلیان(سالک)
توجه : این پست ثابت است.لطفا نظرتان رادر پست زیر بنویسید. سپاسگزارم نوسراو له ڕووژی دوشنبه بیست و نهم اسفند 1390 توسط حبیب اله جلیلیان
|
هه خڕ خوه ێده ده ور خوه ێا چمان ژان گرتێه سه ێ زه ۊ! هه خڕ خوه ێده ده ور خوه را چمان ڕووڵه ێه ! خوه ێ که ێده نه زرێ.
هه خڕ خوه ێده ده ور خوه ێا زه ۊ! جوور ژان کردێ دی تواێ کی بارێ؟! تا سه ر لێمان بشێونێ ؟! یا گه سه رمان بخه ێده سه ر ئه نجام. ئا زا..... دی ئرا نیه زاێ؟!
هه م نه ورز هات زاێ ڕووژ خوه ر و ڕزگاری هه م جه ڕ خوه ێ ده ێ داڵگ خوه ر و ڕزگاری . نوسراو له ڕووژی دوشنبه دوم آبان 1390 توسط حبیب اله جلیلیان
|
سه ر لێ شێویاسه!
خودا ڕهوان داڵگ نیشتمان له کام له ش بده منێ؟! تا له بان له ش ڕووڵه یل "وان" ڕوو ڕوو بکه ێ. نوسراو له ڕووژی جمعه بیست و هشتم مرداد 1390 توسط حبیب اله جلیلیان
|
دل
همان به که زجنس شیشه باشد دل شکسته گی اگرنشان عشق است بگذار شکستنش همیشه باشد آهن که نشیمن غبار و زنگ است شاید که چکش،تبر و تیشه باشد. ۲۸/۰۵/۹۰ ح.ا.ج-سالک درپاسخ سروده ای از ئرمس نوسراو له ڕووژی چهارشنبه نوزدهم مرداد 1390 توسط حبیب اله جلیلیان
|
به باد بگو
به مهمانی دلم بیاید دراگر باز نبود دل من پراز دریچه است دل من چشم انتظار خنکای نسیم مهربانی است. دل من ...... ************** بۊوشن وه وا تا بووده مێوان دڵم بوغز ئه گه ر ده ر واز نه کرد دڵه گه م کوناکوناسه له کولاوانجه وا باێد دڵه گه م چاوه رێه تاسریوه ێگ باێد و تینێ بشکنێ. نوسراو له ڕووژی یکشنبه هجدهم اردیبهشت 1390 توسط حبیب اله جلیلیان
|
یووسف گوم بی لەنوو تێدەو وە کەنئان خەم مەخوە
هەم کەلاوەێ ناخوەشی بوودە گوڵستان خەم مەخوە ئە ێ دڵ ئەر خەمبارە هاڵت خاسوە بوو هــــاڵ دڵت ئێ سەر پڕشووره تێدەو هه م وە سـامان خەم مەخوە ئەر وەهار ژین لە نوو چـــــــــاوێ وە چیمەن وا بکەی چەتر گوڵ کیشیدە سەر ئەێ کەوک ناڵان خەم مەخوە چەرخ گەردوون ئەر دۆ ڕووژێگ نامۆراد دڵ بیــــــــــــە تا ئەبەد لەێوا نیەمینێ هــــــاڵ دەوران خەم مــــەخوە بێ ئۆمێدەو نەو ئەگەر ئاگا نیــــــــی لە سڕخەێــــــو ئەر لە پەردە ناتە دەر ڕازەیل پەنهان خـــــــــەم مەخوە لە بێاوان ئەر وەرەو مـــــــــاڵ خودا گــــــام هەڵگری ئەر دڕگ چز دا وە گیاندەو فراوان خـــــــــــەم مەخوە ئەێ دڵ ئەر لافـــــــاو نابۊوتی لە بن هەستی کەنی خاوەن کەشتێ گ نووهە دی لە تووفان خــەم مەخوە هـــــــاڵمان ئمشەو خراوە ئەر لە دۊوری یــــــــارمان بێ خەوەر دۊونی خودا هەڵێوە گەردان خەم مـــــەخوە ڕێەگە هەرسەێ پڕلە خەوفە و مەنزڵیش دۊورە لە دەس هۊوچ ڕێێ نیەۊونی وه بێ ئەنجام و پاێمان خەم مەخوە "ســــــــالک"ئەر ژارید و تەنیا و شەو تیەریک و بێ بنە ئەر خوداوەن یاردە ، جوور هــــــــــه ژاران خەم مەخوە
حه بیب جه لیلیان(سالک)
نوسراو له ڕووژی چهارشنبه سوم فروردین 1390 توسط حبیب اله جلیلیان
|
شێوه ێ شیریند شێعره یلم شه ن که ێ
جوور گوڵباخی هه ر خه نه خه ن که ێ هه ر که خه نێد و خه ننــــێ ده مێگ ڕووژگار پــــڕ ده مه گه ێ قه ن که ێ
حه بیب جه لیلیان(سالک) نوسراو له ڕووژی پنجشنبه بیست و هشتم بهمن 1389 توسط حبیب اله جلیلیان
|
ئاسمان تیه ریک ئشاره ێ چه ود خوەرنیەتێ وەخەوهەسارەێ چەود سەرگوڵ هەرچـــێ بەێت دڵداری بەێتێ گ بۊوشیەێ لە بارەێ چەود ********************** پیەناێ دیـــــــــــــمه ند ئاسمانێگە برۊوەگــــــاند کەش کەشـــــــانێگە کــــــــی ئاسمانێگ وە دو خوەر دیە هەر چەوێـــــــگد خوەر مێهرەبانێگە ******************** ســـــــــــوار باڵ تێاره ێ چـــه ود باڵ گرم وه یه ێ ئشاره ێ چه ود سوک و سه ر خوه ش هامه خێاڵد تـــــا خوه رهه ڵات دواره ێ چه ود ************************* پرشه ێ ڕخسارد سووماێ چه وه یلم ڕووشنایه گه ێ مـــــانگه شه وه یلم لێم درێغ مه که پرشه ێ ڕخســارد ده سه یلم بگـــــر گ وه یل چه یلم
حه بیب جه لیلیان
نوسراو له ڕووژی شنبه یازدهم دی 1389 توسط حبیب اله جلیلیان
|
"هەڵکەفت" " 1" "۲" کار م نه ۊ
"۳" وەت: ئەنۊو ئشق؟!
اصل شعرهای استاد پوراحمد چنین است: اتفاق ۱
نرفتی ، ایستادم برگشتم دویدی دویدم باد پیچید ، نپیچیدی به تو اصابت کردم خندیدی
اتفاق ۲
کارمن نبود
اول او برگشت
من فقط نگاه کردم
پلک که زد
پرت شدم پایین
کارآگاه ! کارمن نبود
من فقط سرخ شدم
او خودش سُرخورد
اتفاق ۳
گفت : عشق
گفتم : پر ید
خرشد و
خرخره ام را گرفت
سگ شد و
حنجره ام را در ید
نوسراو له ڕووژی پنجشنبه هجدهم آذر 1389 توسط حبیب اله جلیلیان
|
ترجمه ای از شعر بختیاری" ڕچسە وە یەک" استاد رهدار
وە ئێرە گەلیو بەلالم ڕچگـــــیاسە وە یەک بڵووزەێ گاڵە گاڵم ڕچگـــــیاسە وە یەک وە ئێرە نیەتیوەنم بەێت کیوەکەنین بویشم ژەئەوسا ک دەفتەر خێاڵم ڕچگیاسە وەیەک ئشکیاس لق کونارم وە بــــەرد پەڕان شەو کوڵه با ڕچگیاسەو هەواڵم ڕچگیاسە وە یەک نیشتنە سه قوڕ ئاسارەیله گه ێ سس بەخت خوەر هه ڵاتن مەجاڵم ڕچگــــیاسە وە یەک وە تەیــنا گیان ده م وە ئشــارەێ کلگێگ دی ئاگر کوانێ ماڵم ڕچگـــــیاسە وەیەک داڵـــــگە ئەڵس ژە خــــاو ، پەلد ئڕام بووڕ شیپەگەێ بوور کەژاڵم ڕچگــــیاسە وەیەک ڕمـــــــــیاسە ئاسمان ژە بێ پەڕوباڵی مەل باڵندەێ هەردۆ باڵم ڕچگـــــــــیاسە وەیەک ناڵەێگ تەڕ نەکرد لێو هۆشک ئاشقــــێگ بەڵاڵ سەوز چەو کاڵم ڕچگـــــــیاسەوەیەک شەنکەر (بێداد) خەرمان هاوارێگ شەن نەکرد هێڵ نەرم شێعڕ كاڵم ڕچگـــــیاسە وەیەک چم ک چارەێگ بکەم، هەتاو بکیشم وە کووڵ هەر چەن ک دی شوور وهاڵم ڕچگیاسەوەیەک.
حه بیب جه لیلیان اصل شعر استاد رهدار این است ویچو گِلیا بَلالُم رِچِهسه وَه یک بلازه ی گالِ گالُم رچهسه وه یک ویچو نَتَرُم بیتِ کُه کَنی بِگُهُم زاُوسوکه دفتر خیالُم رچهسه وه یک اِشکهس لِشکِ کُنارُم وه بَردپِرون شَو کُهباد رچهسه و هوالم رچهسه وه یک وسته به گِل آساره های سئستِ بخت اَفتوزنونِ مجالم رچهسه وه یک تهنا بِنُم جون به کِلوسِ اشاره ای دی تش چاله ی مالُم رچهسه وه یک ای دا وَری ز خاو ، پلاته سیم بُرآی شِهنِشت بُورِ چالُم ، رچهسه وه یک رُهمِست آسمون ز بی فرناکی پَر ی باهنده ی هر دو بالُم رچهسه وه یک تَرناله ای نکِرد لَوِ هُشک ِ هاشقی بلالِ سوز ِ تی کالُم رچهسه وه یک جِنگِر بیداد صدایی ، خرمنی نزیده باد هیل نرم شعر بِکالُم رچهسه وه یک چُم چاره ای کنُم افتونه کَشُم به کول هرچند دیه شور و حالُم رچهسه وه یک بیداد و بلال:دو نوع موسیقی بختیاری
|
 ......... زانستن بار گرانێگه وه کووڵ خاوهنێ دهسمێهتم دهن وه تهنیا داوهزاندن نیهتۊوهنم. حهبیب جهلیلیان(سالک) haj_salek@yahoo.com |